Vandaag mogen we weer een heerlijk erotisch verhaal van Rosalie met jullie delen! In dit nieuwe verhaal gaat Rosalie naar een boekenwinkel om een zelfhulpboek te zoeken die een vriendin haar heeft aangeraden. Het boek is nergens te bekennen, maar ze vindt wel iets anders… de verleidelijke Daisy!
Wil je meer lezen van Rosalie? Hieronder vind je een selectie van haar verhalen! Of klik hier om alle verhalen te zien.
Whispers & Moans
Regen, regen en nog eens regen. En dat terwijl het hoogzomer is! Kan het dan nooit eens droog zijn als je ergens te voet heen moet? Behoedzaam hups ik over de plassen. Water kolkt in de afvoerputjes. Mensen met paraplu’s draven door de brede winkelstraten waar de druppels opspatten in zilveren fonteintjes. Mijn spijkerjack is inmiddels doorweekt en het nat kruipt al door mijn zomerjurk in mijn beha en slipje. Wat een hoosbui! Als ik meer tijd zou hebben, zou ik ergens gaan schuilen, maar over vijf minuten sluiten de winkels. En ik móét dat zelfhulpboek hebben, waarvan mijn buurvrouw Ella heeft gezegd dat het echt geweldig is.
‘Het is de zoveelste keer dat ik je gezeur over Sjoerd moet aanhoren,’ had ze me vanmiddag met een knipoog gezegd toen ik op ziekenbezoek bij haar langsging. ‘Hier heb je geld voor je verjaardag. Ga dat boek halen. Ze hebben het bij Whispers & Moans. Dat is de winkel van Daisy Coenraeds, een goede vriendin van me.’ Zelf kon ze het boek niet kopen met haar gebroken enkel. Ze had me het adres gegeven, maar na vijf keer vragen heb ik het nog steeds niet gevonden, of…
Yes! Wanneer ik een steegje inloop, zie ik een zwart uithangbord met daarop in sierlijke zilveren letters “Whispers & Moans”. Vlug stiefel ik erheen en ik doe de deur open, waarbij een lieflijke klingel van een deurbel klinkt. Mijn haren plakken aan mijn hoofd.
De winkel is behaaglijk warm en ruikt naar een mix van papier en kardemom. Zachte muziek klinkt op de achtergrond. Four seasons in one day, hoe toepasselijk, denk ik. Vol bewondering kijk ik naar de boekenrekken, die tot aan het plafond reiken. Alles staat netjes gesorteerd. Niet met uitgeprinte teksten, maar met krijtbordjes.
‘Goedemiddag,’ klinkt opeens een zachte, hoge stem die rechtstreeks uit de hemel lijkt te komen. Aangenaam verrast kijk ik opzij, recht in twee donkerbruine ogen die me vanachter de toonbank blijmoedig opnemen. De vrouw heeft met haar opgestoken donkerbruine krullenbos, haar grote zwarte bril en haar witte blouse met ruches iets weg van een bibliothecaresse. Ik schat haar begin veertig, een jaar of vijf ouder dan ik zelf ben.
‘Hallo,’ groet ik terug en ik loop naar haar toe.
Ze slaat haar hand voor haar mond als ze mijn doorweekte kleding ziet.
‘Plensbui,’ verklaar ik. ‘Dat kon er ook nog wel bij.’
‘O?’ zegt ze verbaasd. ‘Is het zo slecht met je gesteld?’
Ik kan me wel voor mijn hoofd slaan. Veel zin heb ik niet om over mijn relatieproblemen te praten, en zeker niet met een wildvreemde. ‘Nee hoor, het gaat goed met me,’ besluit ik te zeggen.
Ze bekijkt me een moment en neemt adem voor haar volgende vraag.
Vlug ben ik haar voor. ‘Ik hoorde dat dat nieuwe zelfhulpboek hier wordt verkocht? Omgaan met je aanstaande ex?’
De vrouw fronst haar wenkbrauwen. ‘Wie heeft je dat verteld?’
Mijn mond valt open. Ben ik voor niets door dat rotweer heen gelopen? ‘Mijn buurvrouw zei het. Ella Heydebrandt. Ze schijnt u te kennen. Jij bent toch Daisy Coenraeds?’
‘Ja. Dat klopt. En Ella, ja, die ken ik wel.’ Er verschijnt een lach in haar gezicht. ‘Ze is een goede vriendin van me. Maar het spijt me: het boek zegt me werkelijk niets.’
‘Dat meen je niet! Ik moet het echt vandaag hebben. Het is voor… een goede vriendin van me. Ze…’ O, waarom vertel ik haar een smoes? Ik heb het boek zelf nodig om met Sjoerds gedrag van de laatste tijd om te kunnen gaan. Het knaagt al weken aan me. ‘Ik heb wat meer mij-tijd nodig om uit te zoeken of dit wel is wat ik wil,’ had hij me verteld. Helemaal prima, maar wanneer ik vraag wat ’m dwarszit, klapt hij dicht. Ten einde raad had ik alles met Ella besproken en ze wees me op een nieuw boek van een schrijfster van wie ik nog nooit had gehoord.
‘Goedemiddag,’ klinkt opeens een zachte, hoge stem die rechtstreeks uit de hemel lijkt te komen.
‘Ik kan het boek voor je opzoeken in de database en het dan voor je bestellen?’ vraagt Daisy. Haar immense ogen kijken me lief aan. Ik slik bij de glimlach die ze erbij geeft.
‘Nee, dat hoeft niet, dank je wel. Heb je misschien nog meer boeken, die over het omgaan met gesloten mannen gaan?’ Als ik de vraag heb gesteld, besef ik pas hoe knullig dat moet klinken.
Ze giechelt. Het geluid doet gek genoeg iets fijns in mijn onderbuik.
‘In de schappen daarginds vind je talloze boeken met gebruiksaanwijzingen voor de omgang met mannen,’ zegt ze wijzend. ‘Ze zijn niet aan te slepen,’ zegt ze er knipogend bij. ‘Hopelijk zit er iets bij voor “je vriendin”.’ Bij die laatste woorden trekt ze haar wenkbrauwen subtiel op.
Shit, heeft ze me door?
‘Neem gerust je tijd om rond te kijken. Ik sluit wel alvast de deur af.’ Ze loopt achter de toonbank vandaan richting de deur en ik volg de soepele deining van haar heupen in haar donkerblauwe kokerrok. Ze draait het raambordje naar “gesloten”, waarna ze de deur afsluit. Dan kijkt ze me glimlachend over haar schouder aan en ik wrijf verlegen in mijn nek. Als ik niet beter wist, zou ik denken dat ze met me flirtte.
Ietwat gegeneerd draai ik me om en loop naar de schappen bij het bordje “non-fictie”. Gek, maar ik voel de ogen van de vrouw in mijn rug branden. Het verwarmt me zelfs op plekjes die eigenlijk voor Sjoerd zijn. Doe normaal, Rosalie. Zo ben je helemaal niet, spreek ik mezelf verwijtend toe. Vlug verschans ik me achter een schap, uit haar zicht. Wanneer ik tussen twee stapels boeken door richting Daisy kijk, zie ik dat ze de bovenste knoopjes van haar blouse losmaakt. Elke beweging van haar is traag en ik blijf een moment kijken als ze ontspannen met een liedje meedeint en neuriet. Ze wappert zichzelf wat verkoeling toe. Mijn slapen gloeien en mijn hart hobbelt. Heeft ze het warm gekregen? Door mij? Wat voel ik me opeens raar en weeïg in mijn hoofd. Precies zoals toen Sjoerd me dat knipoogje gaf bij onze eerste ontmoeting.
Ik trek het eerste het beste boek van een schap en staar naar de flaptekst zonder echt iets te lezen. Verwacht ik meer van mijn relatie met Sjoerd, en kan hij me dat niet geven? Maar wat is dat ‘meer’ dan? We hebben het toch goed samen? Huisje-boompje-beurtje?
Zonder dat ik er erg in heb, neus ik in een volgend willekeurig boek. Sjoerd is lief, maar niet erg romantisch. Hij houdt van hard en snel, wanneer hij wil. Voorspel is wat hem betreft tijdverspilling.
Een groot plaatjesboek trekt opeens mijn aandacht en ik neem het van het schap. Ik hou van Sjoerds kracht en haast dierlijke drift om me te nemen, en we doen het bijna elke dag. Maar het is nooit meer dan een snelle ontlading voor hem, waardoor ik altijd onbevredigd achterblijf.
Wanneer mijn troebele blik weer is bijgetrokken, schrik ik van wat ik in mijn handen heb. Twee vrouwen met ontblote borsten staan paginagroot afgebeeld. Ze geven elkaar een innige zoen. Ik voel een blos naar mijn kaken opklimmen. Op de volgende pagina lopen twee dames hand in hand, naakt over een idyllisch strand bij zonsondergang. Wanneer ik nieuwsgierig doorblader naar de volgende pagina, haalt een zacht keelgeschraap me uit mijn aandacht. Ik heb niet eens gemerkt dat Daisy achter me is komen staan. Verschrokken laat ik het boek uit mijn handen glippen en weet het nog net op te vangen. Bevend zet ik het terug op het schap. Mijn slapen bonzen.
‘Vond je het zo spannend wat je zag?’ vraagt Daisy.
Ik kan wel door de grond zakken. Het bloed trekt weg uit mijn hoofd.
Ze zet twee stappen dichter bij me, waardoor ze haast tegen me aan staat. Voor het eerst ruik ik het zoetige vanilleparfum dat van haar nu deels ontblote boezem opstijgt. Ik kan zelfs de warmte van haar huid voelen afstralen. Het laat me duizelen. Maar waarom deins ik niet terug? Pas nu zie ik dat ze een handdoek vasthoudt. Vrijpostig dept ze mijn gezicht af. Het lijkt alsof ik betoverd ben en in heet gesteente ben veranderd. Een soort magma, want een enorme hitte borrelt op vanuit mijn onderbuik. Een moment sluit ik mijn ogen en ik kantel mijn hoofd wanneer ze mijn hals strelend afdroogt.
‘Trek je jas maar uit,’ zegt ze zacht en haar handen zijn al onderweg om me daarbij te helpen. Het spijkerjack plakt aan mijn armen, maar valt uiteindelijk als een zompig hoopje achter me op de grond. Het doet me niets; haar ogen gijzelen me.
‘Je bent doornat.’
Ik duizel bij het besef dat dat inmiddels voor meerdere plekjes geldt. Mijn clitje tintelt plagerig en ik druk mijn dijen tegen elkaar in een poging me ertegen te verzetten. De zachte doek streelt langs de diep uitgesneden boord van mijn jurk en een flap raakt daarbij mijn tepel. Een zindering trekt door mijn borst.
Mijn clitje tintelt plagerig en ik druk mijn dijen tegen elkaar in een poging me ertegen te verzetten.
‘Mannen weten niet altijd wat een vrouw precies nodig heeft,’ zegt Daisy. De warme lucht van haar woorden streelt mijn wang. Mijn god, wat is deze vrouw intens. Ik ben smeltende was in haar stem.
‘Sjoerd… die vriend van mijn vriendin…’ Ik kuch. ‘Hij…’ Weer val ik compleet stil als haar magische ogen naar me kijken. Ze is me gewoon aan het verleiden! Een schaamtegevoel kruipt in me op. ‘Heeft u misschien een ander zelfhulpboek?’ vraag ik ter afleiding. Beschroomd wend ik me een kwartslag van haar af.
‘Misschien heb ik wel iets voor je…’ zegt ze op mysterieuze toon. Ze weet mijn blik weer te vangen. ‘Het is alleen geen leesboek.’
Ik kijk haar vragend aan. ‘Is het dan een luisterboek?’
Ze gniffelt zacht. De fonkel in haar ogen verklapt iets stouts. ‘Het is een fluisterboek.’
Ik frons en gnuif. ‘Een fluisterboek?’
Ze knikt. ‘Whispers for women. Het is een proefproject, speciaal voor zelfhulp. Wil je het graag uitproberen?’
Houdt ze me nou voor de gek? Maar haar blik staat wel heel serieus. Zelfs wanneer ze haar lippen nat likt, blijft de rest van haar gezicht in plooi. Nu ben ik wel heel nieuwsgierig geworden.
‘Gaat het de problemen oplossen? Voor mijn vriendin… bedoel ik… natuurlijk.’ Mijn lachje is gekunsteld.
‘Niet geschoten is altijd mis,’ zegt ze. ‘Je mag het gratis proberen en dan zien of het iets voor je vriendin is.’ Haar knipoog maakt mijn liezen week. Sjoerd. Maar dan nog… intenser?
Mijn hart trommelt in mijn borst en ik voel mijn kaken gloeien. ‘Oké.’ Ik lach zenuwachtig. ‘Goed, ik wil het wel proberen.’
‘Helemaal goed. Er is alleen één voorwaarde.’
Ah, de adder onder het gras. Als ik het niet dacht. ‘En wat mag die dan zijn?’ vraag ik argwanend.
‘Dat “je vriendin” zichzelf helemaal openstelt voor de fluistering.’ Ze laat de handdoek naast zich neervallen.
Een moment kijk ik haar niet-begrijpend aan. Maar dan reikt ze naar de haarspeld, die haar lange bruine krullen bijeenhoud. Ik slik mijn speeksel weg als ze daarbij haar borsten parmantig naar voren steekt. En wanneer ze de prachtig golvende waterval van glanzende haren de vrijheid heeft gegeven, sta ik met open mond toe te kijken. Wat is ze van plan? Heel mijn lijf tintelt van spanning en opwinding.
‘Maar waar is het boek?’ vraag ik met een friemeltoon die uit mijn tenen komt.
‘Jij bent het boek,’ zegt ze tot mijn grootste verbazing. ‘Ik hoef je alleen maar voor te lezen.’ Ze zet haar vingertoppen flinterzacht op mijn wangen en streelt dan in een trage beweging naar mijn kin.
Mijn adem stokt. Waarom doe ik niets?
‘Wat schuilt er onder die mooie omslag van je?’ fluistert ze.
Mijn god, wat is deze vrouw intens. Ik ben smeltende was in haar stem.
Ik sidder terwijl ik langgerekt inadem. Haar vingers kruipen langs mijn sleutelbenen naar mijn schouders, waarop ze blijven rusten. Haar duimen kringelen er rondjes overheen. Een moment sluit ik mijn ogen genietend en ik open ze verschrokken wanneer ik haar adem op mijn lippen voel.
‘Jij hebt de antwoorden op al je vragen. Je hebt ze alleen nooit eerder aan jezelf gesteld.’
Onbeholpen wapper ik met mijn handen, geen idee waar ik ze laten moet. Alles in me schreeuwt om haar vast te houden, terwijl een stem in mijn achterhoofd fluistert hoe fout dat dit is. Sjoerd. Wat ga ik hem vertellen?
‘Ik lees je twijfel,’ zegt ze, ‘maar jouw boek vertelt jouw waarheid.’ Ze brengt haar mond bij mijn oor. ‘Pagina… na pagina.’
Haar gefluister trekt kippenvel over mijn rug. Huiverend adem ik in. Traag strijken haar vingertoppen op en neer langs de achterkant van mijn bovenarmen. Ik pers mijn lippen stijf op elkaar om ook maar niet de minste kik te geven. Dit mag ik toch niet fijn vinden? Zo ben ik toch helemaal niet? Maar waarom voel ik haar strelingen zelfs heerlijk diep in mijn onderlijf?
Haar mond stopt weer bij mijn oor. Haar adem blaast er als een lentebries langs. Ik kijk scheel van verrukking.
‘Je bent een prachtig boek, vol geheimen die je zelf hebt weggestopt, hebt verdrongen met gedachten,’ fluistert ze zwoel.
Het laatste verzet in me laat ongewild van zich horen. Ik kan dit niet aan Sjoerd uitleggen. Dit is overspel!
Ze brengt haar lippen bij mijn mondhoek. Een geladen veld van onbedwingbare lust hangt tussen ons in. Tussen de spleetjes van mijn oogleden zie ik hoe ze op mijn toestemming wacht. Mijn handen landen op haar heupen, veilig maar nog steeds trillerig.
‘Vind je jouw boek… een beetje te spannend?’ vraagt ze zacht. Ze tekent een vraagteken op mijn schouder. Haar neuspunt cirkelt over mijn wang. ‘Ik wel. Onbeschrijflijk spannend…’
Het klikken van haar speeksel bij haar zachte klanken laat mijn hart roffelen. Ik schokschouder bij die lieve woorden, die mijn laatste remmingen wegnemen. Mijn mond smacht naar haar lippen. Mijn adem schokt onstuimig. Haar lippen raken de mijne, eerst voorzichtig, maar dan hunkerend. Ze houdt me bij mijn schouderbladen vast en drukt me dichter tegen zich aan. Een hoge kir geleidt de ergste spanning uit me. Haar adem ruist langs haar neus. Ik draai van genoegen met mijn ogen en wrijf over haar lendenen. Mijn hoofd is gevuld met warm dons en mijn hart bonst als een bezetene.
Daisy’s vingertoppen kringelen aanmoedigend over mijn achterhoofd. Alles wie ik dacht te zijn, vergeet ik, tot alleen zij en ik overblijven, bevroren in dit heerlijke moment.
Geen van ons beiden maakt ook maar de minste aanstalten om de zoen te verbreken. Haar borsten drukken tegen de mijne. Teder, niet hard gespierd en trillend van inspanning, zoals ik dat van Sjoerd gewend ben. Rustig en beheerst, niet ruw en overhaast.
Een moment zet ze een stap naar achteren en kijkt ze me aandachtig aan. Dromerig staar ik terug naar haar.
‘Alles aan je vertelt me dat je geniet,’ fluistert ze. ‘Je lijf straalt. Zo mooi, je bent zo mooi.’ Behoedzaam streelt ze een lok van mijn rode haren achter mijn oor. ‘Waarom heb je dit al die tijd voor jezelf verdrongen?’
De vraag verstomt me. Tja, waarom heb ik nooit toegegeven aan dit verlangen? Ik had in mijn jeugd toch al vaker heimelijk een oogje op meisjes gehad? Daar heb ik met Ella ook weleens over gepraat. Ella had me er zelfs een beetje in aangemoedigd om het te gaan ontdekken, maar daar ben ik nooit voor gezwicht, al had ik genoeg mogelijkheden daartoe.
‘Het idee kriebelt al lang bij “je vriendin”, is het niet?’ Een lange krul bungelt speels voor Daisy’s gezicht. Ik streel hem opzij en geef haar een beschaamd knikje. Ze kijkt dwars door me heen met die grote bril van haar.
Mijn mond smacht naar haar lippen. Mijn adem schokt onstuimig.
‘“Je vriendin” heeft zichzelf tekortgedaan,’ vervolgt ze, ‘maar misschien is er nog wel iets te redden voor haar.’ Ze pakt mijn beide handen vast en knuffelt één voor één al mijn vingers, terwijl ze me strak blijft aankijken. Dan geleidt ze mijn handen naar het bovenste knoopje van haar blouse dat nog dicht is. Opnieuw word ik zenuwachtig.
‘Ga ik te snel? Wil je het boek liever afsluiten?’ vraagt ze voorzichtig.
‘Nee… nee.’ Ik schud mijn hoofd, steeds stelliger. Dit mag niet stoppen. Bibberend omvatten mijn vingertoppen het knoopje en het ene na het andere springt open.
Ze hint naar de knopen van mijn eigen jurk en ik knik gretig. We gniffelen van de spanning. Met open mond volgt ze haar handbewegingen tot ze bij mijn middel aankomt. Ondertussen heb ik haar bloesje losgeknoopt en ik bijt op mijn onderlip terwijl ik haar vragend aankijk. Ze knikt en ik laat de zijdezachte stof over haar schouders glijden.
‘Alles wat je wil, mag uit,’ zegt ze zacht.
Ik koppel haar gesp los en rits haar rok open. Tegelijkertijd laten we elkaars kleding op de grond vallen. We verstrengelen onze vingers en laten onze blikken een moment over elkaars lijven glijden. Mijn hart klopt in mijn keel. Glimlachend likt ze haar lippen natter. Mijn liezen tintelen, smachtend naar haar beroering. Ze brengt mijn handen naar haar borsten. ‘Of sla je liever passages over?’ vraagt ze plagerig.
‘Nee,’ zeg ik in een schokkende ademzucht.
Daisy siddert wanneer mijn vingers haar tepels door de stof van haar kanten beha raken. Ze spiegelt mijn bewegingen en bij de lichtste aanraking met mijn tepels schiet er een heerlijk stroompje energie naar mijn schoot. Het laat me een tel onbeheerst beven. Ze kust me weer, maar ditmaal verkent haar tong de mijne. Ik zwijmel. Haar handen op mijn borsten maken me botergeil en ik verdiep zelf de zoen. Zonder dat ik het doorhad, heeft ze het voorsluitinkje van mijn beha los geklikt. Ik merk het pas wanneer mijn borsten ineens koel aanvoelen, waarna haar handpalmen ze masserend verwarmen.
Ze gniffelt als ik het sluitinkje bij haar zoek, zonder dat ik de zoen wil verbreken.
‘Het zit aan de rugzijde,’ zegt ze. En nog geen vijf tellen later liggen ook die kledingstukken op de vloer. Ik waan me in de hemel als onze ontblote borsten elkaar raken. Hoe heb ik dit ooit kunnen dromen: na sluitingstijd in een boekenwinkeltje staan, haast naakt vrijend met de eigenaresse. We leggen onze handen in elkaars hals. Liefdesdronken staren we in elkaars ogen. Dan laait het vuur weer op en volgt een hartstochtelijke zoen. Haar handen glijden over mijn rug, belanden op het katoen van mijn slipje.
‘Plottwist!’ fluistert ze opeens scherp. Ze draait me om, brengt mijn handen boven mijn hoofd en geleid me naar een schap waar ze mijn vingers aan een hoge plank laat vasthouden. Het maakt me weerloos, precies wat ik lekker vind.
‘Weet je dat je onweerstaanbaar voor me bent?’ fluistert ze over mijn schouder. ‘Ik laat je pas gaan als ik je de laatste letter van jou heb voorgelezen.’ Ze knuffelt mijn hals terwijl haar vingertoppen zich een weg banen van mijn handen naar mijn oksels en terug. Ze kreunt in mijn oor en ik knijp in de plank boven mijn hoofd. Dan houdt ze mijn heupen vast en likt ze in het kuiltje van mijn sleutelbeen. Het is zo prettig dat mijn rug er automatisch bij kromt. Mijn bips duwt tegen haar kruis. Haar handen rijven langs mijn zij naar mijn oksels, waar ze doorglijden naar mijn borsten. Ze neemt mijn tepels tussen haar duimen en wijsvingers en kneedt ze zachtjes terwijl ze deinend tegen me aan rijdt. Ik zet mijn adem vast en breng mijn benen iets uit elkaar. Een van haar handen dwaalt langzaam af naar mijn kruis en glipt onder het elastiek van mijn slipje.
‘Met natte vingers bladert een boek gemakkelijker door,’ fluistert ze langs mijn oor en ze hapt in het lelletje, dat ze vervolgens niet meer loslaat.
Ik bries vurig langs mijn neus uit wanneer haar vingertop mijn clitje raakt en het vervolgens begint te bespelen. Afwisselend glijden haar vingertoppen langs en in mijn kutje, waarna ze mijn clit heerlijk nat soppen. Ze humt zacht. Het is alsof mijn ziel losweekt uit me en een tweede vel vormt dat tintelend en gloeiend op mijn huid blijft liggen.
Daisy’s vingers gaan dieper in me. De muis van haar hand drukt heerlijk tegen mijn spekgladde clit. Mijn mond valt open en ik knijp mijn ogen stijf dicht, me verzettend tegen wat zich steeds heftiger aan me opdringt. Haar ritme versnelt. Wat heeft ze een heerlijke techniek. Een smeulend vuurpitje ontvlamt in mijn schoot.
‘Toe maar, geef al je geheimen prijs aan me,’ moedigt ze me aan. Ze kust en likt mijn nek, duwt me nog dichter tegen zich aan. Haar vinger friemelt heerlijk in me. Mijn billen beven wanneer ik ze aanspan. Mijn ogen schieten vol ongeloof open. Gaat het écht gebeuren? Voor de eerste keer van mijn leven?
Ik waan me in de hemel als onze ontblote borsten elkaar raken.
Ik kijk haar over mijn schouder aan. Daisy’s ogen schitteren van fascinatie. Ze ademt op mijn ritme mee, kopieert mijn mimiek.
‘De ontknoping van je geheim,’ fluistert ze tussen twee zuchten door.
Mijn benen trillen. Ik klauw mijn nagels in het schap dat steeds harder schudt. Het regent boeken langs ons en het doet haar niets. Ze knikt alleen duivels lachend, aanmoedigend. Ik zet mijn adem vast, kijk secondenlang in de ogen van de dader die de zoete moord op me pleegt. Met ongecontroleerde kreunen verlaat de overvloed aan genot mijn lichaam. Elke cel in me tintelt en elke spier spant zich aan tot hij verzuurt. Alles gloeit in me. Dit is vuur. Ik klem mijn kaken op elkaar en kerm haar naam. ‘O Daisy…’
En dan, met een daverende serie schokken, verlies ik alle controle over mijn lijf en verspreidt een gloed van tintelende energie zich door mijn lichaam. Daisy vertraagt haar bewegingen in me. De golfjes ebben weg, maken plaats voor een serene rust en loomte in me. Ik draai me om en val in haar armen. Maar dan mengt een besef zich in mijn genot. Het laat me snikken op het heerlijkste moment dat ik ooit in mijn leven heb gekend. Langzaam laten we ons op de grond zakken.
‘Het geeft niet. Huil het maar lekker uit,’ zegt ze troostend en ze knuffelt me. ‘Je hebt jezelf gezocht, en eindelijk ben je thuisgekomen.’ Ze legt haar vingertoppen op mijn hals en kust de tranen van mijn wangen.
Don’t dream it’s over klinkt op de radio en ze zingt zacht mee. Zelfs dat weet ze van me te lezen: de angst die ineens in me opkwam, dat dit ooit voorbij zal zijn en ik mezelf alsnog zal kwijtraken. Ik kroel mezelf tegen haar aan en ze wiegt me bedarend.
Minuten later besluiten we op te staan. Nog ietwat draaierig houd ik me vast aan een schap en ik kijk naar de boeken en kleren die op de grond verspreid liggen. Ze legt haar handen in mijn zij en kijkt me vragend aan. ‘En? Wat vond je van het fluisterboek, Rosalie?’
Mijn mond valt open. ‘Je weet mijn naam!’
Dan valt het kwartje. Ella, mijn buurvrouw… Ze moet haar alles over me hebben verteld. Ze heeft ons gewoon gekoppeld! Ik had het kunnen weten. Verward staar ik voor me uit.
‘Heb ik je gekwetst?’ vraagt Daisy bezorgd. ‘Of vond je het soms niet fijn?’
‘Jawel,’ zeg ik vlug en naar waarheid. ‘Het was ongekend!’
‘Dat was toch je diepste geheim? Dat nog nooit iemand jou tot de kleine hemel had gebracht?’ Ze streelt over mijn bovenarmen. ‘En dat je zocht naar een vorm van tederheid die Sjoerd je niet kon geven?’
Wel heb ik ooit. Ze weet zelfs van mijn probleem met hem!
‘Sorry,’ zegt ze dan en ze laat me los. ‘Ik begrijp dat je boos op me bent.’ Ze kruist haar armen voor haar borsten.
‘Ik ben niet boos,’ zeg ik en langzaam zet ik een stap naar haar toe. ‘Ik heb alleen maar één vraag voor je.’
Ze kijkt me wat onzeker aan. ‘En dat is…?’
Ik pak haar handen vast en leg ze op mijn billen, waarbij ik tegen haar aan ga staan. ‘Wanneer komt het tweede deel van het fluisterboek uit?’
Wat vond jij van dit erotisch verhaal? Laat het ons weten in de reacties!
1 Response
Wat heb je weer een fijn verhaal gemaakt Rosalie. Je schrijft zo beeldend dat ik ‘bijna’ bij jullie in het boekwinkeltje was en tussen de schappen door mocht meekijken. Misschien een ideetje voor dat 2e Fluisterboek? Ik kijk er naar uit 😉
Noor