Vandaag kunnen jullie weer genieten van een nieuw verhaal van Rosalie! In dit verhaal blijft Rosalie op het introductiekamp van haar opleiding alleen achter met Juliëtte, haar klasgenote. Ze nodigt Juliëtte uit om haar op te zoeken in haar tent als ze wil, vurig hopend dat ze op de uitnodiging ingaat…
Wil je meer lezen van Rosalie? Hieronder vind je een selectie van haar verhalen! Of klik hier om alle verhalen te zien.
Wentelteefjes
Kratstapelen, bierestafettes, modderworstelen in zwemkleding, smurriegraaien… Na vijf dagen introductiekamp van de opleiding Chemie wordt het niveau er niet veel beter op. Al dat gezuip is niks voor mij. En dat ik als enige meisje in een groep van nog zes jongens ben ingedeeld, vind ik allesbehalve prettig, zeker nu er vanavond een bierspooktocht in een bos staat gepland. Ik heb me afgemeld, maar dat houdt wel in dat ik nu moederziel alleen in mijn tent op het grote campinggrasveld lig. Iedereen is al weg.
Ik besluit me te gaan douchen en daarna wat muziek te gaan luisteren. Gehuld in mijn lange nachthemd en met een grote handdoek over mijn schouders stiefel ik naar het douchehuisje van de meiden. Het natte gras kriebelt aan mijn schenen en een koude bries waait onder mijn hemd door langs mijn dijen. Ik ril.
Hé, maar dat is gek! Er klinkt gekletter van water in het huisje. Ben ik niet alleen? En wanneer ik de kleedruimte binnenga, komt net Juliëtte, mijn klasgenote, een douchehokje uit. Ze schrikt van me en een moment staar ik perplex naar het blote meisje.
Juliëtte is de jongste van mijn klas. Net achttien en preutser dan de paus. Pasgeleden schamperde een jongen dat ze zelfs haar moeder nog nooit naakt had gezien, wat haar enorm deed blozen. En dat ze moeite heeft met bloot zijn, bewijst ze ook nu weer. Ze pakt haar handdoek van de houten bank en houdt hem strak tegen haar lijf gedrukt. Maar dan zie ik dat haar ogen rooddoorlopen zijn. Heeft ze gehuild?
‘Gaat het wel, Juliëtte?’ vraag ik voorzichtig. ‘Voel je je niet lekker?’
Ze antwoordt niet en ik loop langzaam op haar af. Ze knippert zenuwachtig en vermijdt elk oogcontact met me.
‘Hé, je kunt het me gerust vertellen,’ zeg ik. Voorzichtig leg ik mijn hand op haar bovenarm. Ze huivert bij de aanraking, maar laat het dan toch toe.
‘Ik heb gewoon last van heimwee, da’s alles,’ zegt ze met een friemelstem.
‘Da’s alles?’ Ik kijk haar peilend aan. Ze knijpt in haar handdoek en perst haar lippen op elkaar tot een lichtroze streep.
‘Heeft iemand je pijn gedaan?’ vraag ik door en ik neem haar vorsend op.
Een fractie van een tel richt ze haar ogen in de mijne. Irissen waarin de waarheid in hemelsblauw gekluisterd ligt. En die waarheid is geen heimwee, dat zie ik zo. Maar wat dan wel?
‘Kom straks naar mijn tent als je erover wil praten,’ zeg ik zacht en ik geef haar een bemoedigend kneepje in haar schouder. ‘Je ruikt trouwens wel heel lekker.’ Ik zet een stapje dichterbij, sluit mijn ogen en snuffel. Wanneer ik ze weer opendoe, zie ik tot mijn verbazing dat Juliëtte de hare ook had gesloten. Verbeeld ik het me, of kijkt ze me ietwat betrapt aan?
‘Kamperfoelie met ylang-ylang,’ zegt ze hees en ze kucht. De kleinste glimlach trekt aan haar mondhoeken. Dan laat ze haar hoofd weer schuchter zakken en loopt ze door naar haar badjas. ‘Het is mijn lievelingsgeur,’ zegt ze. Haar stem is warm fluweel, maar toch nog een beetje gekarteld.
Ik kijk haar na en slik bij het zien van de prachtige curve van haar rug en haar wiegende heupen. De aanblik van haar billen stuwt mijn adem omhoog.
‘Als je het leuk vindt om me gezelschap te houden, weet je mijn tent te vinden,’ zeg ik zo neutraal mogelijk terwijl ik mijn nachthemd uittrek. ‘Neem dan wel je slaapzak mee, want de ondergrond is best hard.’
Ze kijkt over haar schouder en haar ogen blijven een moment op mijn naakte bovenlijf gericht. Schuw wendt ze haar blik weer af, waarna ze haar slippers aantrekt en zich begint af te drogen, maar ze blikt toch nog een keer stiekem om. Mijn onderbuik kriebelt. Zal ze op mijn uitnodiging ingaan?
Wanneer ik na het douchen uiteindelijk weer in mijn tent lig, krijg ik Juliëtte niet meer uit mijn gedachten. Al haar bewegingen trekken in slow motion aan me voorbij. Haar woorden tingelen na en geven me een heel prettig gevoel in mijn lijf. En haar onzekere gedrag… wacht eens… er klopt iets niet. We moesten het om zeven uur in de hoofdtent doorgeven als we niet mee zouden gaan met die spooktocht. Volgens de kampleiding was ik de enige die zich had afgemeld. En dan herinner ik me dat Juliëtte me naar de hoofdtent had zien lopen. Zou ze daar navraag hebben gedaan? Ook hebben afgezegd… om mij?
‘Jeetje, Roos, je ziet spoken,’ spreek ik mezelf hardop toe.
‘O? Is dat zo?’ hoor ik een stem buiten mijn tent en ik zit meteen rechtop op mijn luchtbed. ‘Mag ik binnenkomen?’
Ik kijk haar na en slik bij het zien van de prachtige curve van haar rug en haar wiegende heupen.
‘Natuurlijk!’ roep ik blij verrast en ik duik al naar de rits om haar te helpen.
Juliëtte propt haar slaapzak naar binnen en een moment zijn onze gezichten heel dicht bij elkaar. Dicht genoeg om te genieten van de kleurrijke eilandjes in haar irissen en het sproetenbruggetje dat over haar neus heen ligt en over haar wangen uitwaaiert. Haar lange bruine haar zit gedeeltelijk in twee paardenstaarten en haar oversized T-shirt laat één schouder bloot. Een behabandje zie ik niet. Vindt ze het – net als ik – prettiger zonder?
‘Mag ik er nog in?’ Haar gegiechel doet iets heel fijns bij me.
‘Ja… ja natuurlijk. Kom binnen,’ zeg ik, en meteen maak ik plaats voor haar.
Ik kijk ademloos toe hoe ze naar binnen tijgert en haar slaapzak over de grond uitrolt. De heerlijke geur van haar zeep wervelt langs me heen. Het is mistig in mijn hoofd. Ze is hier. Juliëtte. In mijn tent.
Ze gaat op haar rug liggen, starend naar de nok. Ik leg me naast haar, op mijn zij, en stut mijn hoofd met mijn handpalm.
De stilte is lang, maar het geeft me de tijd haar goed in me op te nemen. Ze kijkt onzeker, met een geheim dat op haar lippen brandt.
‘Heb je écht heimwee?’ vraag ik.
Ze briest langgerekt langs haar neus uit. ‘De jongens… het zijn echt haantjes. Ik voel me gewoon niet op mijn gemak bij hen.’ Ze kruist haar armen voor haar borst en rilt.
‘En bij mij wel?’ Het floept er iets te snel uit bij me.
Ze schrikt. Confronteert mijn vraag haar? Is mijn vermoeden juist? Er klimt een blos op naar haar wangen.
Ik ga in kleermakerszit op mijn luchtbed zitten en pets met vlakke hand uitnodigend op de plek voor me.
Ze kijkt me onbegrijpend aan en aarzelend komt ze omhoog.
‘Twijfel je eraan of je jongens… sowieso wel leuk vindt?’ vraag ik haar op de man af.
Haar ogen schieten open. Ai, iets te recht voor z’n raap?
‘Hé, dat heb ik ook gehad, hoor,’ zeg ik snel en ik wrijf lacherig over mijn achterhoofd. ‘En eerlijk gezegd ben ik er zelf ook nog niet helemaal uit.’ Dat laatste lieg ik. Ik ben zo bi als een draaideur, en dat weet ik al jaren. Een echt wentelteefje. ‘Destijds heb ik de folietest gedaan, samen met mijn buurmeisje,’ zeg ik samenzweerderig.
‘De folietest?’ Ze fronst.
‘Ja,’ zeg ik terwijl ik in mijn weekendtas rommel, op zoek naar een leeg boterhammenzakje. ‘Ik wist het ook niet zeker. Maar nu wel. Misschien wil je het met me proberen?’
‘Ik heb echt geen idee wat je bedoelt,’ zegt ze verlegen, en een moment vrees ik dat ze zal afhaken. Maar dan zegt ze tot mijn grootste blijdschap ‘oké’. En voor de eerste keer zie ik een prachtige lach in haar gezicht die alles in me laat opbloeien. Met trillende vingers trek ik het zakje uit elkaar tot een lange lap folie.
‘Het is simpel. Ik breng het plastic voor mijn mond en dan zoenen we elkaar. That’s all,’ zeg ik zo luchtig mogelijk, maar mijn hart gaat als een bezetene tekeer.
Juliëtte wrijft over haar hals en kauwt peinzend op haar onderlip.
‘Geloof me, Juliëtte. Het is de enige manier om erachter te komen.’
‘Tja,’ zegt ze aarzelend.
‘Bedank me later,’ zeg ik knipogend, maar mijn stem is onvast. Het zweet breekt me uit.
Haar kleinste knikje maakt een heteluchtballon van mijn hoofd. Ik duizel. Nog voor ze zich ook maar zou kunnen bedenken, span ik het plastic voor mijn mond en ik ga op mijn knieën zitten. Juliëtte volgt mijn voorbeeld. Compleet onwennig brengen we onze gezichten naar elkaar toe, in een slow motion die minuten lijkt te duren. Juliëttes adem ruist schokkerig langs haar neus. En net wanneer we onze ogen sluiten en onze lippen elkaar bijna raken, kan ik mijn geluk niet op. Langzaam trekt ze mijn handen met het plastic weg en dan landen haar warme, zachte lippen op de mijne.
Ik ben zo bi als een draaideur, en dat weet ik al jaren. Een echt wentelteefje.
Ik schok, maar verbreek de zoen niet.
Juliëtte legt haar vingertoppen flinterzacht op mijn wangen. Haar kreuntjes trekken in het diepst van mijn wezen. Ik houd haar schouders vast en masseer ze licht en aanmoedigend. Traag openen we onze ogen. Juliëttes blik is net zo vervuld van verwondering als de mijne moet zijn.
‘Wauw,’ is alles wat ze in een ademzucht weet uit te brengen. En de vraag of ze het fijn vond, hoef ik niet te stellen. Meteen brengt ze haar mond weer naar de mijne en drukt haar zoen nog steviger aan, terwijl ze begerig door mijn haren woelt. Ik houd haar ranke heupen vast en trek haar dichter tegen me aan. Haar lichaam straalt en hunkerend verdiept ze de kus. Mijn handen glippen onder haar T-shirt en wrijven in langgerekte cirkels over haar rug.
‘Je gloeit helemaal,’ fluister ik terwijl ik naar haar betoverde gezicht kijk. Het goud van haar sproetjes lijkt te schitteren. Ze geeft me een eskimokus en zoent mijn neuspunt. Haar borsten drukken heerlijk warm tegen de mijne en er dobbert iets ondeugends in haar azuurblauwe ogen.
‘Heb je het weleens… gedaan met dat buurmeisje van je?’ vraagt ze verlegen.
Ik kijk haar met grote ogen aan en schud voorzichtig mijn hoofd. Nu ben ik het die in verlegenheid is gebracht.
Juliëtte rolt haar lippen nat op haar tong. Haar pupillen zijn immens groot en een vuurrode blos kleurt de toppen van haar wangen. Mijn god, het geeft haar een onweerstaanbaar kittige look. Maar ze durft niet verder te vragen en kijkt tobberig naar haar knieën. Bedenkt ze zich? Er knauwt iets zuurs aan mijn maag.
‘Zou je het graag willen… met mij?’ vraag ik vlug.
Mijn vraag laat haar met een schok inademen. Haar mond glijdt naar een lach en ze knikt, maar nog niet helemaal overtuigend. Ze kijkt me wat onzeker aan.
Het kriebelt in mijn hele lichaam. Alles in me smacht naar haar. Maar ze heeft haar handen alweer strak in haar schoot gelegd.
‘Ik… ik weet het niet,’ fluistert ze.
‘Dit was toch waarmee je kampte? Wat houdt je tegen?’
Ze knippert weer met haar ogen, zoals ze dat in de kleedkamer deed. ‘Iedereen denkt… dat ik straight ben.’
‘Dat ben je toch ook,’ zeg ik sussend. ‘Straight as a circle.’ Mijn knipoogje laat haar gniffelen. ‘Je weet pas echt of je straight bent, als je al het andere hebt uitgesloten, toch?’ Ik leg mijn hand op haar knie en wrijf er zacht over. Ze slikt en richt haar ogen weer op me.
‘Als je me wil, mag je me uitpakken, en erachter komen hoe straight je bent,’ fluister ik. Ik leg mijn handen op haar polsen en streel ze zacht. ‘Toe maar,’ zeg ik, ‘maak me maar bloot.’
Voorzichtig geleid ik haar trillende vingers naar de onderrand van mijn nachthemd. Talmend trekt ze de stof steeds verder omhoog. De koude wind van buiten weet door te dringen in de tent en blaast fris over mijn borsten. Het laat me naakter dan naakt voelen, en gek genoeg opeens ook heel onzeker. Maar wanneer ze het hemd over mijn hoofd heeft getrokken, en ik haar schokkerige lachje zie, voel ik me als een aanbeden godin. Ze laat het hemd naast me vallen. Ik breng haar vingers naar mijn slapen, waar ik ze traag langs mijn hals en schouders laat afdalen naar mijn borsten. Ik huiver van opwinding bij haar streling over mijn tepelhoven.
‘Voel me maar,’ fluister ik. ‘Voel je hoe hard ze zijn? Dat komt door jou, lieve Juliëtte. Dat doe jij met mij.’
Juliëttes gezicht is een en al fascinatie. Ik adem schokkerig in en sluit mijn ogen wanneer haar vingertoppen langs mijn tepels cirkelen. Golfjes van plezier kabbelen naar mijn schoot. Ik zet mijn adem vast en weet dat ik nu zelfs zou kunnen klaarkomen, als ik me zou concentreren. Het fijne gevoel en Juliëttes intense blik geven me tranen in mijn ogen. Ik hel naar voren voor een kus en neem ook haar T-shirt vast, dat ik in één vloeiende beweging bij haar uittrek.
‘O Juliëtte, wat ben je mooi,’ stamel ik klankloos en met mijn vingertoppen volg ik de contouren van haar kleine boezem. Haar tepels zijn al net zo opgesteven als de mijne.
Wanneer ze het hemd over mijn hoofd heeft getrokken, en ik haar schokkerige lachje zie, voel ik me als een aanbeden godin.
Ze sluit haar ogen en hummend draait ze haar hoofd in een sloom, soepel rondje langs haar schouders. Het ziet er zó zwoel en ontspannen uit dat het speeksel in mijn mond pruttelt. Haar paardenstaarten kwasten en passant over mijn borsten. Het maakt me mega geil.
We nemen elkaar op in een innige omhelzing.
‘Wat is je huid heerlijk zacht,’ fluistert ze langs mijn oor. ‘Net een warme perzik. Ik heb stiekem al het hele kamp naar je verlangd. En nu… het is zo onwerkelijk.’
Sprakeloos laat ik haar woorden op me inwerken. Mijn intuïtie was dus juist geweest.
Ik rijf met mijn vingertoppen op en neer over haar rug en geef haar een natte zoen in haar hals. Ze slaakt een kreetje van opwinding.
‘Misschien ben ik wel net zo sappig als een rijpe perzik,’ zeg ik kreunend in het kuiltje van haar sleutelbeen en ik hap slurpend in haar schouder. Ze hikt en trekt me dichter tegen zich aan. Haar handen blijven op mijn schouders rusten terwijl ik haar langs haar lendenen streel.
Een moment deinst ze terug.
Ik kijk haar vragend aan. ‘Ga ik te snel voor je?’
Schokkerig schudt ze haar hoofd. ‘Nee, dat niet. Maar het is allemaal zo nieuw voor me.’
‘Dat begrijp ik. En je vindt het gewoon… een beetje spannend?’ Ik pak haar hand en leg hem tussen mijn borsten. Dan geleid ik hem in een trage beweging naar mijn slipje, terwijl ik haar strak blijf aankijken. Geen enkele blik of kik van haar wil ik missen. Ze sluit haar ogen genietend, en zuigt haar longen sissend vol alsof ze in een heet bad stapt, wanneer haar vingers over het katoen glijden dat mijn smachtende warmte bedekt.
‘Wacht,’ zeg ik, en haar ogen schieten open. ‘Samen oversteken.’ Ik laat mijn hand over haar buik naar haar kruis gaan en ze kreunt zacht wanneer mijn vingers tegen haar warme meisjeszijn drukken. Het katoen van haar slipje is heet en klam. Voorzichtig duw ik tegen haar clitje. Het is meteen al heel veel voor haar, want ze neuriet van genoegen. En dan beginnen we elkaar heerlijk te bespelen. Verkennend glippen haar vingers over mijn intieme plekje. Er trekt een waas van ragfijne prikkels over me heen die mijn zicht een moment vertroebelt. Dan focus ik me weer en gebiologeerd kijk ik toe hoe haar gezicht vertrekt van de zoete kwelling. Ze humt met opeengeperste lippen.
Tussendoor geef ik haar een zoen. Haar kreunen in mijn mond reiken tot diep in mijn onderbuik. Het maakt het stapje verder voor mij gemakkelijker en voorzichtig duik ik met mijn vingers onder het elastiek van haar slipje. Ik ben blij verrast als ik merk dat ze, net als ik, van glad houdt. Zwijmelend maak ik mijn vingertop nat tussen haar strakke lipjes, die zacht smakken wanneer ik een stukje bij haar naar binnen ga.
Juliëttes benen trillen. Ze deint mee met mijn bewegingen en glipt nu ook in mijn slip. Haar klagerige kreunen maken me hoorndol. ‘O Rosalie,’ jammert ze kermend, tot driemaal toe, steeds harder. Het windt me mega op. Ze briest ruisend langs haar neus, steeds onstuimiger. Haar adem waait over mijn borsten. Ze raakt de controle over haar vingers kwijt, die me in een gekmakend tempo bestoken. Dan valt ze stil. Haar mond vliegt wagenwijd open en ze holt haar rug alsof ze door een pijl van Eros is getroffen. Haar lippen beven, haar ogen sperren zich wijd open. Ze zet haar adem vast, waardoor er gakkende geluiden uit haar keel ontsnappen bij elke beweging, die mijn vinger in haar maakt. En met een laatste hoog kreetje sterft ze de kleine dood. Het vertedert me zo, dat er tranen in mijn ogen schieten. Het is olie op het vuur van mijn lusten. De vinger van de tengere brunette friemelt zo onweerstaanbaar lekker in me, dat ik compleet vergeet waar ik ben. Ik sla mijn hand voor mijn mond om luide kreunen te smoren. Wat als iemand ons nu hoort?
De vinger van de tengere brunette friemelt zo onweerstaanbaar lekker in me, dat ik compleet vergeet waar ik ben.
Juliëtte staart me doezelig aan, verdoofd door dezelfde prikkelmist die nu door mijn hoofd trekt. Een sluier van tintelingen glijdt onder mijn huid door. Een warmte knabbelt in mijn schoot en verteert me van binnenuit, steeds dieper, steeds heftiger. Met krachtige schokken vanuit mijn heupen steelt Juliëtte de lusten uit mijn weerloze lijf. Ze knikt, aanmoedigend, trots, blij, ze lacht vertederend. Alle mooie kleuren van haar verschijning passeren me als een levend schilderij. Het laatste verzet breekt in me. In schokkerige kreunen verlaat de overdaad aan prikkels mijn lijf en murmelend geef ik toe aan het allermooiste geschenk dat iemand me ooit kan geven. De zoentjes die ze me geeft op mijn gezicht, zijn zelfs zo verdoofd dat ik ze in mijn zwijm amper nog registreer. Totaal krachteloos sleur ik haar mee, naast me op mijn luchtbed. We knuffelen elkaar, loom van liefde, waarbij het de eerste minuten niet eens in me opkomt dat dit alles echt is.
Het geritsel van de boombladeren buiten mengt zich met Juliëttes ontspannen ademstootjes.
‘Zullen we twixen?’ vraag ik haar, wanneer ik zie dat ze rilt bij een volgende koude windstoot.
Ze kijkt me vragend aan.
‘Onze slaapzakken aan elkaar ritsen,’ zeg ik ter verduidelijking.
Ze knikt giechelend en niet veel later liggen we heerlijk warm in elkaars armen.
‘En? Ben je er al een beetje uit voor jezelf?’ vraag ik haar strelend over haar bovenarm.
Tot mijn schrik schudt ze haar hoofd. Een wrange flits schicht door me heen.
‘Nee, ik ben nog niet overtuigd.’
‘Vond je het niet fijn dan?’ vraag ik angstig.
‘Jawel,’ zegt ze en er fonkelen pretlichtjes in haar ogen, ‘maar die sappige perzik waar je het over had… die zou ik weleens willen proeven…’
Wat vond jij van dit erotisch verhaal? Laat het ons weten in de reacties!
1 Response
🤔 Na-zij-zoen plekje op de camping 🏕️ Lijkt me wel wat 🤗. ‘Twixen’ 👭, dat is een nieuwe voor me. Wij zijn meer van de Bounty 🤿; Ik onder 💋 en mijn Vosje 🦊 boven.
Lekker verhaal Rooos 🌹.
Dank je wel.
❤️🔥 Noor 🪶